BOOK
ONE
|
Liber
Primus |
Chapter
24
|
Cap.
24. |
|
The
patient man goes through a great and salutary purgatory when he grieves
more over the malice of one who harms him than for his own injury; when he
prays readily for his enemies and forgives offenses from his heart; when
he does not hesitate to ask pardon of others; when he is more easily moved
to pity than to anger; when he does frequent violence to himself and tries
to bring the body into complete subjection to the spirit. |
2. Habet magnum et salubre purgatorium homo patiens, qui suscipiens injurias, plus dolet de alterius malitia, quam de sua injuria, qui pro contrariantibus sibi libenter orat, et ex corde culpas indulget; qui veniam ab aliis petere non retardat, qui facilius miseretur quam irascitur, qui sibi ipsi violentiam frequenter facit, et carnem suam omnino spiritui subjugare conatur. Melius est modo purgare peccata, et vitia resecare, quam in futuro purganda reservare. Vere nos ipsos decipimus per inordinatum amorem, quem ad carnem habemus. |
|
What
will that fire feed upon but our sins? The more we spare ourselves now and
the more we satisfy the flesh, the harder will the reckoning be and the
more we keep for the burning. |
3.
Quid aliud ille ignis devorat, nisi peccata tua? Quanto amplius nunc tibi
ipsi parcis, et carnem sequeris, postea lues tanto durius, et majorem
materiam comburendi reservas. In quibus homo peccavit, in illis gravius
punietur. Ibi acidiosi ardentibus stimulis purgentur, et gulosi ingenti
fame ac siti cruciabuntur. Ibi luxuriosi et voluptatum amatores ardenti
pice et foetido sulphure perfundentur. Et sicut furiosi canes, præ dolore
invidiosi ululabunt. |
|
Every
vice will have its own proper punishment. The proud will be faced with
every confusion and the avaricious pinched with the most abject want. One
hour of suffering there will be more bitter than a hundred years of the
most severe penance here. In this life men sometimes rest from work and
enjoy the comfort of friends, but the damned have no rest or consolation. |
4.
Nullum vitium erit, quod suum proprium cruciatum non habeat. Ibi
superbi omni confusione replebuntur, et avari miserrima egestate
arctabuntur. Ibi erit una hora gravior in poena, quam hic centum anni in
amarissima poenitentia. Ibi nulla requies, nulla consolatio damnatis. Hic
tamen interdum cessatur a laboribus atque amicorum fruitur solatiis. Esto
modo sollicitus, et dolens pro peccatis tuis, ut in die judicii sis
securus propetenus cum beatis. Tunc
enim justi stabunt in magna constantia adversus eos, qui se
angustiaverunt et depresserunt. Tunc stabit ad judicandum qui modo se
subjicit humiliter judiciis hominum. Tunc magnam fiduciam pauper et humlis
habebit, et pavebit undique superbus. |
|
He
who learned to be a fool in this world and to be scorned for Christ will
then appear to have been wise. |
5.
Tunc videbitur sapiens in hoc mundo fuisse, qui pro Christo didicit
stultus esse et despectus. Tunc placebit omnis tribulatio patienter
perpessa et omnis iniquitas oppilabit os suum. Tunc gaudebit omnis
devotus et merebit omnis religiosus. Tunc plus exultabit caro afflicta,
quam si semper in deliciis fuisset nutrita. Tunc splendebit habitus vilis,
et obtenebrescet vestis subtilis. Tunc plus laudabitur pauperculum
domicilium, quam deauratum palatium. Tunc plus juvabit constans pacientia,
quam omnis mundi potentia. Tunc amplius exaltabitur simplex obedientia,
quam omnis sæcularis astutia. |
|
a good and clean conscience will
gladden the heart of man far more than the philosophy of the learned; and
contempt for riches will be of more weight than every treasure on earth. |
6.
Tunc plus lætificabit pura et simplex conscientia et bona quam docta
philosophia. Tunc plus ponderabit contemptus divitiarum, quam totus
thesaurus terrigenarum. Tunc magis consolaberis super devota oratione,
quam super delicata comestione. Tunc potius gaudebis de fervato silentio,
quam de longa fabulatione. Tunc
plus valebunt sancta sancta opera, quam multa pulchra verba. Tunc plus
valebit stricta vita et ardus poenitntia, quam omnis delectatio terrena.
Disce nunc in modico pati, ut tunc a gravioribus valeas liberari. Hic
primo proba quid possis pati postea. Si nunc tam parum non vales sustinere,
quomodo poteris æterna tormenta sufferre? Si modo modica passio te tam
impatientem efficit, tunc gehenna quid facietur? Ecce vere non potes modo
duo gaudia habere, delectari hic in mundo, es postea regnare cum Christo. |
|
If
your life to this moment had been full of honors and pleasures, what good
would it do if at this instant you should die? All is vanity, therefore,
except to love God and to serve Him alone. |
7. Si usque in hodiernum diem semper in honoribus et voluptatibus vixisses, quid totum tibi profuisset, si jam in instanti mori contingeret? Omnia ergo vanitas, præter amare Deum, et illi foli servire. Qui enim Deum ex toto corde amat, nec mortem, nec supplicium, nec judcium, nec infernum metuit, quia perfectus amor securum ad Deum accessum facit. Quem adhuc peccare delectat, non mirum, si mortem, judicium timeat. Bonum tamen est ut, si necdum amor a malo te revocat, saltem timor gehenæ te coerceat. Qui vero timorem Dei postponit, diu stare in bono non valebit, sed diaboli laqueos citius incurret. |