BOOK
THREE
|
Liber Tertius |
Chapter
33
|
Cap.
33. 1.Fili, noli credere affectui tuo, qui nunc est: cito mutabitur in aliud. Quamdiu nam vixeris, mutabilitati subjectus eris, etiam nolens: ut modo lætus, modo tristis, modo pacatus, modo turbatus, nunc devotus, nunc indevotus, nunc studiosus, nunc acidiosus, nunc gravi, nunc levis inveniaris. Sed stat super hæc mutabilia sapiens et bene doctus in spiritu, non attendens quid in se sentiat nec qua parte flet ventus instabilitatis, sed ut tota intentio mentis ejus ad debitum et ad optimum proficiat finem. Nam sic poterit unus et idem inconcussus manere, simplici intentionis oculo per tot varios eventus ad me imprætermisse directo.
|
| And the purer this singleness of intention is, with so much the more constancy does he pass through many storms. But in many ways the eye of pure intention grows dim, because it is attracted to any delightful thing that it meets. Indeed, it is rare to find one who is entirely free from all taint of self-seeking. The Jews of old, for example, came to Bethany to Martha and Mary, not for Jesus' sake alone, but in order to see Lazarus. The eye of your intention, therefore, must be cleansed so that it is single and right. It must be directed toward Me, despite all the objects which may interfere. |
2.
Quanto autem purior fuerit intentionis oculus, tanto constantius inter
diversas itur procellas. Sed multis caligat oculos puræ intentionis.
Respicit enim cito in aliquod delectabile quod occurrit et raro totus quis
liber invenitur a nævo propriæ inquisitionis. Sic Judæi olim venerunt
Bethaniam ad Martham et Mariam, non propter Jesum tantum, sed ut
Lazarum viderent. Mundandus est ergo intentionis oculus, ut sit
simplex et rectus atque ultra omnia varia media ad me dirigendus. |